Lífð komið í fastar skorður…

og ekkert hefur breyst, nema nú er ég tveimur endajöxlum fátækari en enginn hefur óskað mér til hamingju og spurt hvort að það sé ekki mikill léttir að vera laus við þá. Ég er dottin aftur í sama farið, löngu komin á eftir í verkefnaskilum og líkurnar að ég skili næsta verkefni á réttum tíma eru hverfandi. Mér tekst þó að lyfta mér upp endrum og eins, t.d. á föstudagskvöldið skellti ég mér á Vinakaffi í Borgarnesi. Stemningin var þó eitthvað í daufari kantinum enda alveg að koma mánaðarmót. Okkur Dúnu tókst samt að eyða talsverðum fjárhæðum á barnum þó við sætum á tímabili bara tvær inn á staðnum. Í lok október á svo að lyfta sér ennþá meira upp og skella sér til Boston að eyða talsvert meira af seðlum þó ekki sé nú rétti tíminn til þess.

mfg